O MNIE

Na imię mi Katarzyna i chociaż długo wydawało mi się to takie nudne, pospolite i oklepane, to nie znalazłabym bardziej idealnego słowa na określenie samej siebie. Zawsze kochałam historię, ponieważ uważam, że lubi się powtarzać i dobrze wiedzieć, co nas może czekać, jeśli trzy razy nie zastanowimy się nad swoim postępowaniem. Odkąd pamiętam uwielbiałam przyglądać się innym i zastanawiać nad mechanizmami ich postępowania – psychologia nie jest mi obcym pojęciem. Wciąż kocham marcepan i kiedy widzę Estellę w Biedronce, przypominają mi się stare, licealne czasy. Wygląda na to, że jestem bardzo sentymentalna i nie obce mi wielogodzinne analizy.
Ciekawostki:
  • Pochodzę z Dolnego Śląska.
  • Przygodę z blogosferą rozpoczęłam w wieku 12 lat.
  • Od zawsze wiedziałam, że chcę pisać, chociaż jak do tej pory miewam problemy z dokończeniem swoich historii. W czasach szkolnych aktywnie zajmowałam się poezją.
  • Uwielbiam koty, w jakimś sensie utożsamiam się z nimi — zawsze chodzę własnymi ścieżkami.
  • Kolejna pasja, zaraz po pisaniu, to zdecydowanie podróże — Niemcy, Czechy, Austria, Hiszpania, Francja, Chorwacja, Włochy, Korsyka — oto moje zagraniczne wojaże, z których przywiozłam setki zdjęć i milion wspomnień. Jeśli chodzi o nasz cudowny, nadwiślański kraj, to do moich ulubionych miast należą: Kraków, Malbork, Kołobrzeg, Gdańsk, Ustronie Morskie, Ustronie Górskie, Wadowice, Warszawa, Karpacz, Zakopane. — Chociaż oczywiście jak do tej pory byłam i w wielu innych.
  • Bardzo chciałabym odwiedzić Stany Zjednoczone — jak miałam trzynaście lat, to marzyłam o wyprawie do Nowego Jorku / Chicago / Los Angeles / Las Vegas. Oczywiście nie byłabym sobą, gdybym nie chciała również polecieć do Wielkiej Brytanii.
  • W dzieciństwie wydawało mi się, że dorosłość to fajna sprawa i pewnie myślałabym tak nadal, gdybym nie dorosła.
  • Nie mogę nosić szpilek, chociaż je kocham, co mnie osobiście irytuje, ale nie mogę na to nic poradzić.
  • „Jakie życie, taki rap.”
  • Nauczyłam się, że w życiu niejednokrotnie musimy poznać i utracić na zawsze osoby, które dane są nam na chwilę tylko po to, aby nas czegoś nauczyć i pójść swoją drogą. 
  • Moje inne miejsca w sieci: TemtioPanna krytykuje



Reklamy
%d blogerów lubi to: